All In All You're Just Another Brick In The Wall*

Idę ulicą i widzę wszędzie beton, wszędzie bruk, wszędzie kostka, wszędzie cegły, wszędzie mury, wszędzie ściany.

Ludzie lubią się od siebie odgradzać. 

Bogaci od biednych, zdrowi od chorych, mądrzy od głupich. Lepsi od gorszych. A mury nigdy nie runą, nie runą, nie runą i nie pogrzebią starego świata, bo każdy do muru dokłada swoją cegiełkę wzgardy, braku empatii, obojętności wobec drugiego człowieka i w ten sposób powstaje wielkie ogrodzenie między nami i wmawiają nam politycy i wmawia nam telewizja i wmawiają nam organizacje (nie)użytku publicznego, że stoimy razem, że razem budujemy nowy, lepszy świat. Wpychają nam w gardła słowo "razem", gromadzą jednostki w grupy, paczkują i dają etykietę - NARÓD. Od teraz jest Pan Polakiem, ale pięć minut drogi stąd byłby pan Ukraińcem, tam na zachodzie byłby Pan Niemcem, ale tutaj jesteśmy razem Polakami, w związku z czym razem zbudujemy świetlaną przyszłość dla naszych dzieci i zadbamy o nasze wspólne dobro i inni Polacy też zadbają proszę Pana, bo siedzimy w tym razem. A jeżeli Pan upadniesz, jeżeli zrezygnujesz z naszego razem, jeżeli Pan się uważasz za jednostkę to my Pana stłumimy, bo jesteś Pan wadliwą cegłą w naszym murze. A że ludzie boją się samotności i odrzucenia, więc stoją w tym razem i brzydzą się jednostkami i odpychają jednostki i jednostki znikają, gubią się w tłumie i jednostek nie ma.

Są stada. 

Cały świat został zastadzony uczłowieczonymi zwierzętami. Bo gatunek ludzki się personifikuje, nadaje sobie cechy właściwe człowiekowi.

*cytat z piosenki Pink Floyd - "Another Brick In The Wall, Pt 2"